ADRENALINE VOOR THE SCENE
NCRV-GIDS 1994
The Scene treedt zo'n honderd keer per jaar op. In de winter neemt de band een maand vrijaf en in de zomer spelen ze twee maanden niet. Thé vindt dat eigenlijk te lang. "Spelen is voor mij een belangrijke uitlaatklep en ik denk dat dat voor de anderen ook zo is. Ik vind het vervelend dat we in de zomer twee maanden niet spelen. Na twee weken kunnen we wat mij betreft wel weer beginnen. Aan het einde van die maanden word ik gewoon chagrijnig omdat ik het podium mis." Een geslaagd optreden is volgens Thé adrenaline voor de band: "Na zo'n show staan we als opgewonden kinderen door elkaar te schreeuwen in de kleedkamer. Dat zijn de momenten die het vuur brandende houden, en gelukkig komen zulke momenten vrij vaak voor. Wij hebben heel zelden een slecht optreden. Misschien drie het afgelopen jaar en dat vind ik op honderd optredens niet slecht. In de beginperiode van The Scene maakte ik wel mee dat maar één op de vijf shows in orde was. Het gaat nu makkelijker omdat we bekender zijn, maar het blijft een onvoorspelbaar element. Als je eenmaal succesvol bent, moet je uitkijken dat je niet verveeld of blasé gaat spelen. Wij blijven ons voor ieder optreden opladen en concentreren. We proberen zo snel mogelijk naar een punt te spelen waarop er een soort magie in de zaal komt. Daarna hoef je er niet meer zo hard voor te werken. Dan maakt het optreden zichzelf." « [Media] |